11 września 2019

Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 7/7): inne polskie miejsca

W ostatniej części przewodnika Lewicy Narodowej przedstawiono różne inne polskie miejsca w Berlinie, nie mieszczące się we wcześniejszych częściach. Są to budynki i miejsca związane z Polską lub Polakami, ale nie będące polskimi miejscami pamięci narodowej, nie związane ze szturmem Berlina, nie nawiązujące do Róży Luksemburg ani nie będące polskimi grobami. Przedstawiono je bardziej jako ciekawostkę. Przedstawiono też miejsca gdzie możemy się posilić polskim jedzeniem.

Części przewodnika (wkrótce):
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 1/7): polskie upamiętnienia
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 2/7): miejsca Wojska Polskiego
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 3/7): upamiętnienia Luksemburg
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 4/7): upamiętnienia Lenina
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 5/7): upamiętnienia NRD
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 6/7): polskie groby
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 7/7): inne polskie miejsca


D. Pałac Radziwiłłów

Pałac Radziwiłłów w latach 1795-1875 był polskim budynkiem, w którym spotykali się różni Polacy, artyści i uczeni, jak np. Fryderyk Franciszek Mikołajewicz Szopen. Później stał się Kancelarią Rzeszy, w okolicy której znajduje się bunkier Adolfa Alojzewicza Hitlera. Obecnie po Pałacu nie ma śladu, jego miejsce zostało zabudowane domami z wielkiej płyty. O pałacu przypomina jedynie tablica, ale nie ma w niej wzmianki o polskich związkach z budynkiem.

Miejsce: Ulica Husarska 93 (Husarenstraße, obecnie Wilhelmstraße 93)


Poselstwo Rzeczpospolitej Polskiej w Berlinie
(Botschaft der Republik Polen in Berlin)

Polskie poselstwo, urzędowo i mniej po polsku zwane ambasadą, domyślnie mieści się w bardzo zaszczytnym miejscu, blisko Bramy Brandenburskiej. Działkę tę podarowały nam Niemcy Wschodnie. Budynek był w stylu modernistycznym. Niestety tak piękny budynek Polska zdecydowała się zburzyć i postawić nowy. Przy okazji niegospodarnie postępowano z pieniędzmi na rzecz nowego budynku. Jesienią 2016 zburzono dotychczasowy budynek. Nowy jest w trakcie opóźniającej się budowy. Tymczasowo Poselstwo znajduje się w pałacu poselstwa b. Polskiej Misji Wojskowej.

Miejsce: Pod Lipami 70, 72 (Unter den Linden 70, 72)


Restauracja „Wawel”
(Restaurant „Wawel”)


Czynne: pn. niecz., wt.-sz. 12-21, ndz. 9-21
Miejsce: Ulica Szkółki Leśnej 1A (Baumschulenstraße 1A)


Rosyjskie Centrum „Rosja” (Russisches Zentrum „Rossia”)
Kawiarnia „Rosja” (Café „Rossia”)
Supersam „Rosja” (Supermarkt „Rossia”)

Centrum składa się z połączonych kawiarni i supersamu. Kawiarnia to bardziej bar szybkiej obsługi. W obu tych miejscach dogadamy się po polsku i możemy kupić niektóre polskie wytwory. Według opisów pojawia się tu także dużo Polaków.

Czynne: 24 godz.
Miejsce: Plac Sztutgarcki 36 (Stuttgarter Platz 36)


Polska Apteka
(Polnische Apotheke)

Apteka o tej nazwie powstała w 1706 roku, nie wiadomo dokładnie dlaczego tak się nazywała. W 1838 roku oddano nowy budynek, a w 1899 roku zmieniono jego wizerunek. Nazwa mocno wgryzła się w miejscową świadomość, ale zmieniono ją w 1933 roku przez niemieckich faszystów. W 1998 roku budynek odnowiono i przywrócono na nim napis dziejowy po obu stronach rogu, choć żadnej apteki tutaj obecnie nie ma. Orzeł, mimo skojarzeń z polskim, jest pruski.

Miejsce: Ulica Fryderyka 153 (Friedrichstraße 153)


Polskie przedsiębiorstwa

Do najbardziej widocznych należą stanice paliw „Star” należące do Polskiego Koncernu Naftowego „Orlen” będącego własnością państwową. Będąc w Niemczech i kierując się zasadami patriotyzmu gospodarczego powinniśmy tankować wyłącznie tam. W Berlinie działa 29 stanic „Star”. „Orlen” działa w Niemczech od 2003 roku, przejmując kolejne stanice oraz otwierając nowe. Były plany dojścia do co najmniej 1000 stanic, ale dotąd ich nie urzeczywistniono i obecnie (sierpnień 2019) posiada 565 stanic. Jeszcze wcześniej były plany przejęcia połowy Zakładów Lojna „Walter Ulbricht” – Środkowoniemieckiej Rafinerii Ropy Naftowej (Leuna-Werke „Walter Ulbricht” – Raffinerie Mitteldeutschland) z 230 stanicami w Niemczech i 30 w Czechach, ale zepsuli to. W latach 2003-2007 „Orlen” próbował zmieniać  nazwę stanic w Niemczech na beznadziejną „Orlen”, która i w Polsce ma się nijak do świetności marki „CPN”. Zadziałał niemiecki patriotyzm gospodarczy, który wymusił pozostanie przy niemieckiej marce „Star”.
Innym polskim przedsiębiorstwem działającym w Niemczech są Toruńskie Zakłady Materiałów Opatrunkowych będące własnością pracowniczą. W 1999 roku założyły swoje przedstawicielstwo w okolicach Berlina w Bierniowie (Bernau (bei Berlin)). W 2004 roku TZMO Niemcy Sp. z o.o. (TZMO Deutschland GmbH) przeniosło się się do nowopostawionej siedziby w Bizdali (Biesenthal), stale się rozbudowując. Obecnie jest tam 5 hal, planowana jest dalsza rozbudowa. Stąd też w Niemczech możemy znaleźć polskie podpaski „Bella”.
Jeżdżąc po Berlinie może się trafić, że pojedziemy wielowozem Solaris z Fabryki Autobusów „Solaris” S.A. w Bolechowie-Osiedlu, niedoszłej własności państwowej. Zostały one kupione raczej przez związki Solarisa z Neoplanem i niemieckim przemysłem i dlatego że były tanie. Również pociągi rodzimego wytwórstwa z Pesy Bydgoszcz (dawne Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Bydgoszcz” im. Obrońców Bydgoszczy), obecnie własności państwowej. Zostały kupione wyłącznie dlatego, że były tanie, bo ich jakość pozostawia wiele do życzenia.

Źródło: ORLEN Deutschland GmbH, Wikimedia Commons

Źródło: Felix O, Wikimedia Commons

Źródło: Sebastian Rittau, Wikimedia Commons



Części przewodnika (wkrótce):
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 1/7): polskie upamiętnienia
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 2/7): miejsca Wojska Polskiego
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 3/7): upamiętnienia Luksemburg
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 4/7): upamiętnienia Lenina
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 5/7): upamiętnienia NRD
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 6/7): polskie groby
Przewodnik Lewicy Narodowej po Berlinie (cz. 7/7): inne polskie miejsca

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz